Soms lijken de bijzondere momenten in ons leven op toeval. Maar als ik
terugkijk, zie ik een duidelijk patroon. Gevormd door een draad. Goudkleurig, altijd
aanwezig, soms zichtbaar, soms diep verborgen in een kluwen. Mijn reis met de
Gene Keys heeft me laten ervaren dat magie zich ontvouwt wanneer we durven
luisteren, voelen en vertragen. In deze blog neem ik je mee in hoe die draad zich in
mijn leven heeft ontward, en hoe ik vandaag de dag de subtiele dans van magie
beleef.
Magie bestaat.
Als ik terugkijk op mijn leven, zie ik direct na mijn geboorte een heldere gouden
lichtstraal die met mij verbonden is. Met het verstrijken van de jaren trok dat licht
zich langzaam terug. Wat ooit een heldere straal was, raakte verstrikt in een kluwen
van donkerte. Toch liep er altijd een draad, soms even rood, soms weer goudkleurig,
die mij bleef roepen. Nu herken ik die draad als mijn “lei-draad”.
Hoe het precies zo is gelopen, weet ik niet. Wat ik wel zie, is hoe de juiste mensen,
op de juiste momenten, mijn pad kruisten. Hoe zij mij hielpen mezelf terug te
vinden, mijn plek in te nemen, en mijn eigen stem te laten klinken.
De Gene Keys community heeft daarin een grote rol gespeeld.
Ik was al jaren bezig met Human Design toen ik, ogenschijnlijk toevallig, een filmpje
van Tanja Verstappen zag. Maar mijn intuïtie wist beter. Er was geen toeval. Ik voelde
meteen: ik moet contact met haar opnemen. Vanuit dat ene impulsieve moment
begon mijn reis met de Gene Keys. Tanja initieerde mij in een wereld van levende
wijsheid, waarin ik nieuwe kennis opdeed maar vooral mezelf terugvond.
Wat begon met een eerste ontmoeting, groeide uit tot een pad vol cursussen,
gesprekken van hart tot hart, en uiteindelijk een uitnodiging voor de Delta-groep.
Daar opende zich voor mij een volgend magisch veld. Een plek waar pure, eerlijke
uitwisseling plaatsvond. Zo ontmoette ik ook Nynke, die deze groep liefdevol
hostte.
Er was toen nog geen strak plan, geen grote visie. Wat er wél was, was een diepe
toewijding van Tanja en Nynke om het dikke Gene Keys-boek te vertalen. Niet voor
henzelf, maar omdat ze voelden dat deze wijsheid in het Nederlands beschikbaar
moest komen. Toen ik hun vastberadenheid voelde, wist ik: dit is ook mijn pad.
Ik wist nog niet hoe, maar mijn gevoel zei: Judith, jij hebt daar een rol te
vervullen. Zo sloot ik me aan bij het vertaalteam, met mijn diepe voelen als bijdrage.
Vanaf dat moment verschenen er steeds nieuwe mensen op mijn pad. Ieder bracht
zijn eigen licht, zijn vragen, zijn sleutels. Maar wat ons bond, was de bereidheid om
verantwoordelijkheid te nemen. Naar binnen te kijken wanneer het schuurt. Trouw te
blijven aan eigen wijsheid, en tegelijk open te staan voor die van de ander.
Samen onderzoeken. Samen delen. Samen herinneren.
Het dikke boek vond haar weg de wereld in. En ik zag hoe Gene Keys Nederland
zich begon te ontvouwen als een jong, nieuwsgierig kind. Dit voelde voor mij niet
als een klassieke organisatie, maar als een levend organisme. Ademend, bewegend,
groeiend, zoals het leven zelf dat doet.
Wat mij raakt is dat ik daar steeds een veld van gelijkwaardigheid mag ervaren. Er is
geen vastgelegde structuur, eerder een natuurlijk ritme dat zich ontvouwt. Iedere
stem wordt gehoord. Er is synergie.
Nu, vijf jaar later, zie ik hoe Gene Keys Nederland is uitgegroeid tot een eigen veld.
Zelfstandig, speels, en nog steeds op ontdekkingsreis.
Mijn rol daarin voelt als die van een weefster van tussenruimtes. Soms ben ik de
brug tussen het onuitgesprokene en het voelbare. Ik beweeg mee, draag bij waar ik
voel dat het klopt. Als medehoedster van dit veld.
Voor mij zit de magie van de Gene Keys niet in de woorden of de technieken. De
magie zit in de mensen. In de ontmoetingen. In de herkenning van elkaars reis. In
het besef dat alles wat we zoeken, al in onszelf aanwezig is. We hoeven het alleen
maar te herinneren.
Als ik dieper voel, ervaar ik magie als een natuurlijke staat van afstemming, waarin
mijn innerlijke intentie en de beweging van het leven elkaar ontmoeten.
Telkens wanneer ik vertraag, verzacht, en durf te luisteren naar wat het moment
fluistert, ontvouwt er zich iets. Het is daarmee steeds ongewis, wat ik best spannend
vind maar ook leuk, levendig en avontuurlijk.
Vanuit mijn zienswijze is magie het herinneren van een oeroude verbinding.
De bron waar de gouden draden worden gesponnen. Alles wat leeft, alles wat
energie draagt, resoneert in golven van betekenis door een groter veld van
harmonie.
Ik beleef magie als een subtiele dans tussen mijn eigen ritme en dat van het
universum. Soms leid ik, soms word ik geleid.
En steeds ervaar ik dat magie zich toont in de ruimte tussen de woorden. In de stilte
waarin betekenis wordt geboren.
Misschien is dát wel de ware essentie van magie: het moment waarop ik voel dat
wat ik zoek, mij al lang gevonden heeft.
Wanneer ik mijn draad weer oppak, beweegt er iets in mij en in het veld om mij
heen.
Magie is voor mij geen toeval. Het is een levende herinnering die zich telkens
opnieuw wil afstemmen via ons mensen.
En elke keer als ik mijn ogen sluit en de stilte opzoek, voel ik dat die gouden draad
er altijd is geweest. Altijd.
Magie… is dichterbij dan je denkt.
Judith van den Berge
p.s. Wil je meer lezen van Judith, klik dan door naar haar website: https://www.vialiefdecoaching.nl